mini reviews 
 
   BEAN
  Η ιστορία έχει ως εξής: Η πινακοθήκη του Λονδίνου αποφασίζει να στείλει ως συνοδό του διάσημου πίνακα 'Η μητέρα του Whistler' στην Αμερική, τον πιο απεχθή της υπάλληλο, που όπως όλοι περιμένατε, έιναι ο κύριος Μπην. Η ταινία είναι σίγουρα μια απογοήτευση για τους λάτρεις της σειράς που θα δούνε πολλά παλιά αστεία να επαναλαμβάνονται και τον πασίγνωστο για την ευφράδειά του ήρωα να μιλάει 6 ολόκληρα λεπτά. Ο Rowan Atkinson, πάντως δήλωσε ότι δεν θα ξαναγυρίσει στον κινηματογράφο o Mr Bean.  Α.Δ.
Σκηνοθεσία:Mel Smith  
Πρωταγωνιστούν:Rowan Atkinson 
Βαθμολογία:(με βαριά καρδιά) 2/5                               
  All over me 
Δύο έφηβες που μεγαλώνουν σε κατεστραμένες οικογένειες της Νέας Υόρκης ανακαλύπτουν τη μουσική, τα ναρκωτικά και την άγνωστη ως τώρα σεξουαλικότητά τους. Έχοντας ως σκοπό να δώσει μια νέα ρεαλιστική ματιά πάνω στα προβλήματα και τη ζωή των νέων Αμερικάνων εφήβων,η ταινία κάπου χάνει το δρόμο της και μετατρέπεται σε κοινωνική καταγγελία...Προς θεού, δεν είναι έτσι τα 15! Πάντως οι ήρωες της ταινίας έχουν καταπληκτικό στυλ (δείτε και την φωτό), ενώ πολύ καλό είναι και το soundtrack με τα νέα riot grrl groups της N.Y. και την Pattie Smith.    Α.Δ.
Σκηνοθεσία:Aλεξ Σίσελ 
Πρωταγωνιστούν: Τάρα Σούμπκοφ, Αλισον Φόλλαντ 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:2/5                                                                                                           
 
      Lolita 
Μια που πήρα φόρα, ας θάψω και αυτήν.Πρόκειται για το πολυαναμενόμενο remake της κλασσικής Lolita, με το Jeremy Irons στο ρόλο του ξιπασμένου καθηγητή Γαλλικής Φιλολογίας, τη 14χρονη Dominique Swaine στο ρόλο του γνωστού νυμφιδίου και τη Melanie Griffith στο ρόλο της μητέρας της τελευταίας που έχει πλήρη μεσάνυχτα για το τι γίνεται στο σπίτι της. Μέχρι στιγμής η ταινία δεν έχει αποκτήσει άδεια προβολής στις Η.Π.Α. λόγω του θέματός της, ενώ ακόμη και αν αποκτήσει, δύσκολα θα αποσπάσει την εκτίμηση κοινού και κριτικών. Οι ρυθμοί της ταινίας είναι ιδιαίτερα αργοί και ούτε καν η ευρηματική φωτογραφία καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή, που σταδιακά ατονεί.       Α.Δ.
Σκηνοθεσία:Adrian Lynne 
Πρωταγωνιστούν:Jeremy Irons, Dominique Swaine, Melanie Griffith 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : 1.5/5  
 
She's so lovely 
    Η δεύτερη ταινία του νεαρού Νικ Κασαβέτη μετά το "Χάρισε μου τα Άστρα" έρχεται κατευθείαν από το Φεστιβάλ των Καννών και είναι βασισμένη σε ένα σενάριο του πατέρα του, Τζον, του οποίου τα βήματα δείχνει πως θέλει και μπορεί να ακολουθήσει.  
     Ο Έντι και η Μορήν είναι ένα νεάρο ζευγάρι, παντρεμένοι και τρελά ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλον. Ζούνε δύσκολα μεταξύ ποτού και χορού, αλλά σχεδόν τίποτα δεν φαίνεται να τους απασχολεί. Η αγάπη τους δίνει ζωή. Όταν όμως η Μορήν κακοποιείται από έναν γείτονα, ο Έντι παθαίνει μία κρίση με αποτέλεσμα ένα ξέσπασμα του να του κοστίσει δέκα χρόνια σε ένα ίδρυμα για άτομα με ψυχολογικά προβλήματα. Όταν επιτέλους βγαίνει, ανακαλύπτει ότι η Μορήν τον έχει χωρίσει, έχει  ξαναπαντρευτεί τον Τζόυ, ο οποίος την αγαπάει επίσης πολύ, και έχει και τρία παιδιά (εκ των οποίων το μεγαλύτερο είναι του Έντι). Η συνάντηση λοιπόν είναι δραματική, η Μορήν βρίσκεται μεταξύ ενός διλλήματος: πρέπει να διαλέξει μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος, μεταξύ της σιγουριάς και της αγάπης του Τζόυ και του πάθους της για τον Έντι. 
      Η ταινία είναι ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένη, με καλοδουλεμένους σεναριακά χαρακτήρες και πολύ καλές ερμηνείες, τόσο από την Ρόμπιν Ράιτ, όσο και από τον Σων Πενν  που απέσπασε άλλωστε γι’αυτόν το ρόλο το βραβείο ερμηνείας στο πρόσφατο φεστιβάλ των Καννών. 
       Όσον αφορά τώρα την σκηνοθεσία, ο "μικρός" Κασαβέτης τα καταφέρνει μια χαρά, δίνοντας με άνεση το κλίμα και μεταφέροντας στον θεατή μέσα από γρήγορες εναλλαγές και προσεγμένα πλάνα, τα μηνύματα που επιθυμεί: την αγάπη, το πάθος, την κρίση, τη νέα αρχή - ζωή, τη σύγκρουση του παρόντος με το παρελθόν, το δίλημμα.    Ξ.Γ.
Σκηνοθεσία:Νικ Κασσαβέτις 
Πρωταγωνιστούν:Σων Πενν, Ρόμπιν Ράιτ, Τζον Τραβόλτα, Τζίνα Ρόουλαντς 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5/5  
 
Sling Blade 
   Η ταινία ακολουθεί την ιστορία ενός ελαφρώς καθυστερημένου ανθρώπου του Κάρλ, ο οποίος σε ηλικία 12 ετών δολοφόνησε την μητέρα του και τον εραστή της με το "κοφτερό λεπίδι" του τίτλου. Ο Κάρλ κλείνεται για 25 χρόνια σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, και αφού έχει εκτίσει την ποινή του, επιστρέφει στην γενέθλια πόλη του και βρίσκει δουλεία και στέγη σε ένα συνεργείο επισκευής μηχανών κουρέματος γρασιδιού. Με την επιστροφή του όμως στην πόλη, γνωρίζει ένα μικρό αγόρι, τον Φράνκι, με τον οποίο και θα συνδεθεί με μια ισχυρή φιλία. Το αγόρι τον προσκαλεί να μείνει στο γκαράζ του σπιτιού του μαζί με αυτόν και την χήρα μητέρα του, της οποίας όμως ο εραστής, ένας οικοδόμος και παράλληλα "ταλαντούχος" μουσικός country, της φέρεται άσχημα, όπως και στον Φράνκι  και τον Κάρλ, που παραληλίζει την κατάσταση με το παρελθόν του και αντιδρά. 
     Όπως καταλαβαίνετε η ταινία είναι μελαγχολική, απλή και μικρή σε διαστάσεις. Δεν έχει ούτε εξωγηίνους, ούτε τέρατα, ούτε φυσικές καταστροφές, ούτε πιστολίδια και άγρια κυνηγητά, και εν πάση περιπτώση δεν επιδιώκει να γίνει blockbuster. Έχει όμως εξαιρετικό σενάριο (Όσκαρ Σεναρίου 1997), ζεστούς ανθρώπινους χαρακτήρες, είναι ευαίσθητο και τρυφερό. Είναι αργό και χαμηλότονο, κινείται με αργά και σταθερά πλάνα και καταφέρνει να κερδίσει αυτούς που παρακολουθούν με προσοχή όλες τις μικρές αλλά σημαντικές στιγμές που προάγουν την υπόθεση. 
       Η ταινία βασίστηκε σε θεατρικό έργο και ταινία μικρού μήκους του ίδιου του Θόρντον, ο οποίος έγραψε το σενάριο, το σκηνοθέτησε και παράλληλα πρωταγωνίστησε με έναν μοναδικό τρόπο (υποψήφιος για Όσκαρ Α’ Ανδρικού ρόλου).     Ξ.Γ.
Σκηνοθεσία: Μπίλι Μπομπ Θόρντον 
Πρωταγωνιστούν: Μπίλι Μπομπ Θόρντον, Ντουάιτ Γιόακαμ, Τζον Ρίττερ, Τζέι Τι Γουόλς 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5/5